Het was echt T-Shirt weer en dat wisten de mannen van Circa Waves ook toen ze de Main Stage van Pukkelpop mochten openen. Afgelopen jaar speelden ze nog in de Rotonde van de Botanique, maar op het hoofdpodium van een groot festival staan is toch wel iets anders. Toch wisten ze die klus goed te klaren en kregen ze ook de aanwezige Dua Lipa-fans gedeeltelijk mee. Soms mocht het toch wat meer experimenteler zijn, want Circa Waves bleef iets te veel binnen de lijntjes kleuren. Misschien had dat tikkeltje extra voor een uitgelatenere sfeer gezorgd, maar het publiek bleef in het algemeen nog redelijk rustig en leek vooral te genieten van de muziek en de zon. We geven ze geen ongelijk, want gezellig was het absoluut.
“I don’t know what time it is, but this is breakfast!” wees Dave King naar zijn Guinness in z’n hand. Flogging Molly én het publiek genoot al vanaf de eerste muzieknoten en plots ontstond er een waar volksfeest voor de Main Stage. Een gezellige Ierse sfeer dwarrelde neer over het hele Pukkelpop-terrein en – toeval of niet – het werd plots een pak drukker aan de drankstandjes!
Reuze veel zin had de Britse reus Rag’N’Bone Man in het optreden op Pukkelpop en dat had het publiek ook. Zijn ferm stemgeluid is zo kenmerkend dat je al van ver kan herkennen wie er op het hoofdpodium staat en dat speelt niet in zijn nadeel. Een grote mensenmassa had zich verzameld om naar zijn bluesy muziek te luisteren, maar al snel verwaterde de sfeer wat. Zijn muziek kwam niet helemaal tot zijn recht op het grote podium en het werd al snel duidelijk dat de mensen vooral voor zijn hit “Human” kwamen, welk bovendien helemaal anders klinkt dan zijn andere nummers. In het midden van de show werd het nummer al voor de leeuwen gegooid en zong heel de weide mee, maar daarna had je al snel het gevoel dat je alles gezien had. Een ongelofelijke stem die niet helemaal wist te boeien.
Dua Lipa is momenteel de populairste zangeres in België, Europa en Amerika en verpulvert records aan de lopende band. Dat vertaalde zich in een enorm goed enthousiast gevulde weide. Dua Lipa vuurde hit na hit op ons af en haar set bleek tot in de puntjes te zijn uitgewerkt, maar toch kwam haar show niet te strak over. Haar twee backing vocals hadden gisteren wel iets meer werk dan anders, wat wellicht aan haar griep te wijten valt. In het iets tragere nummer “No Goodbyes” hoorden we bijvoorbeeld zelfs een flardje Amy Winehouse passeren. Haar fans, die er al een hele dag stonden, kregen bovendien waar voor hun geld want ze kwam hen tijdens “Be The One” uitgebreid begroeten. Afsluiten deed ze met “New Rules” en “IDGAF” wat de verwachte hoogtepunten waren en de vele tieners in extase brachten. Dua Lipa is een superster geworden en schitterde op de Main Stage. Wat een vrouw!
Meer dan een krachtige stem, prachtige visuals en een set van 12 nummers had Aurora niet nodig om de Club te overtuigen in een uurtje tijd. Een volle tent danste erop los tijdens alternatieve popsongs van de Noorse. Ja, er was wat weinig interactie met het publiek, maar dat kon ons voor een keertje niet storen. De blonde verschijning kwam, zag en overwon! Tot snel, in Trix op 20 oktober!
© CPU – Bert SavelsEen perfecter plaatje bestaat gewoonweg niet! Tijdens de ondergaande zon speelde The War On Drugs een magische set. Als we er aan terugdenken, keren de kippenvel momenten spontaan terug. Wie werd opgehitst door Dua Lipa, werd lieftallig weggevoerd naar dromenland met hartverwarmende nummers als Thinking of a Place, Pain, Red Eyes, Under The Preassure en Strangest Thing. Ongetwijfeld nu al één van de hoogtepunten van Pukkelpop 2018.
Tijd voor Chet Fa… Nick Murphy. Of was het nu toch Chet Faker, want bij momenten wisten we niet meer wie voor onze neus stond. De oude hits werden op een gouden presenteerblaadje voorgeschoteld. Al vroeg in de set kregen we Gold en 1998. Het werd een set met avontuurlijke wandelingen door het donkere woud, versnellingen en adempauzes. Na dit gevarieerd uurtje hoogstaande muziek kregen we op het eind ook nog een strakker versie van Talk Is Cheap.
Kon Arcade Fire het concert van The War On Drugs overtreffen? Dat antwoord werd een overduidelijke JA! Een setlist vol hits, een band met goesting en een uitzinnig publiek dat maar bleef dansen. Er hing enorm veel energie in de lucht, al vanaf de eerste seconde dat Win Butler en de zijnen het podium betraden. De band deed er alles aan om het publiek te vermaken en dat werd duidelijk geapprecieerd. De weide werd beloond met heerlijke nummers als Ready To Start, Everything Now, Rebellion Lies, The Suburbs, Afterlife, Reflektor, Sprawl II en Wake Up. Rock Werchter moet nog steeds bekomen van hun passage in 2017 en ook Pukkelpop zal tijd nodig hebben om te herstellen van deze Canadese krachtbom.
Feesten als de beesten. Dat is hetgeen waarvoor heel wat tieners naar Pukkelpop komen. Geen wonder dus dat de Franse dj Martin Solveig de Dance Hall op dag één mocht afsluiten. Een overvolle tent werd getrakteerd op zijn hits en sprong, zong en danste mee. Dat hij zelf enkele nummers meezingt, kunnen we echter niet meteen een meerwaarde noemen want toonvast was het allesbehalve. Aan verrassingen mochten we ons ook niet verwachten want de set was uiterst geroutineerd en verschilt weinig met die van andere dj’s. De visuals waren wel zeer geslaagd en ook de CO2-jets & het confetti waren een meerwaarde voor de beleving, maar over de muziek valt niet veel te zeggen. Een set zoals dertien in een dozijn.
Lees hier de festivalverslagen van dag #0 – dag #2 – dag #3 op Pukkelpop 2018.
