Rock Werchter voerde alweer een prijsstijging door en werd naar jaarlijkse gewoonte afschoten in de media omdat het festival te duur is. Grote man achter Rock Werchter, Herman Schueremans, kreeg al meermaals een lading kritiek te verwerken. Maar steeds weer haalt hij zijn gram, zowel tijdens als na het festival. Zijn onze Belgische festivals dan wel echt duur?
Hetzelfde gebeurt ook met Pukkelpop. Festivalorganisator The Factory, en meer bepaald Chokri Mahassine, heeft de laatste jaren de wind tegen zich. Ook hij moet de prijsstijgingen bekopen met veel kritiek.
Belgische festivals duur?
In het kleine België heerst een echte festivalcultuur. Tijdens de zomermaanden trekken soms meer dan honderdduizenden feestvierders elk weekend wel ergens naar een muziekfestival. De ticketprijzen blijven jaar na jaar de hoogte in schieten. De eerste vierdaagse editie van Rock Werchter, in 2003, kostte zo’n 113€. Nog geen 20 jaar later zien we dus meer dan een verdubbeling naar 259€.
Als we even kijken naar andere grote Belgische festivals, zoals Pukkelpop, dan merken we ook een fikse meerprijs op. Waar we vroeger voor 3 dagen 95€ neertelden moeten we voor de laatste editie ook al 245€ betalen. Tijd om eens te onderzoeken wat de redenen zijn waarom de prijzen voor Belgische festivals stijgen!
Kwaliteit heeft zijn prijs
Rock Werchter is de Tour de France van de festivals en won al 6 keer de prijs voor ‘Best Festival’. Zoals veel festivals begon het in een kleine tent voor enkele muziekliefhebbers met optredens van lokale groepen. Intussen is het festival uitgegroeid tot 4 volle dagen met spin-offs zoals TW Classic en Werchter Boutique. Elk jaar halen ze wereldacts en ontvangt de organisatie meer dan 150.000 unieke bezoekers.
Elke editie toveren ze wel iets unieks uit de hoed en is de tijd van sombere weides achterhaald. Zo worden er aan beide kanten van het podium grote schermen voorzien, zodat diegenen die achteraan staan ook ten volle kunnen meegenieten van wat er zich op het podium afspeelt. Deze schermen zijn dus niet meer weg te denken.
Belgische festivals worden meer en meer totaalervaringen als we kijken naar aankleding, comfort, workshops en animatie. Belgische festivals bouwen ook steeds meer tenten en constructies die dan dienen als eetzone’s, marktzone’s, rustzone’s, ect. Ook meer en meer podia krijgen betere, en vooral grotere, vloeren zodat in geval van hevige regenval er geen gladde of modderige oppervlakten zouden ontstaan. Laat ons ook de gigantische parkings niet vergeten en het mobiliteitsplan van het openbaar vervoer om vlot heen en terug te pendelen.
Of zijn de artiesten voor festivals duur?
De artiesten zijn een grote factor, misschien wel de allergrootste. Het artiestenbudget van Rock Werchter was tussen 2001 en 2008 met meer 500 procent gestegen van een miljoen euro tot meer dan 5 miljoen euro. Als we dit patroon doortrekken tot 2016 dan willen we de brievenbus vol rekeningen voor Herman niet graag open maken.
De verklaring klinkt intussen als een commercieel refreintje: “De artiesten compenseren de ingestorte platenverkoop door hogere concertbedragen”. Waar vroeger de concerten en Belgische festivals enkel een promotiedoel hadden, is dat intussen omgeslagen tot een belangrijke bron van inkomsten. De wereld van de artiestengages is erg donker en zeer vertrouwelijk, maar met wat opzoekwerk hebben we snel gevonden dat grote namen snel 2.500 tot 10.000 euro per minuut durven vragen.
Festival productie
Ook de eisen die wij als festivalpubliek stellen op vlak van beleving worden elk jaar hoger en hoger. Veel organisatoren moeten ook tegen elkaar opbieden met steeds meer spots, videowalls en een perfecte geluidsinstallatie. Smaken en stijlen verschillen meer en meer dus worden er extra podia voorzien om dit alles tentoon te stellen. En waar artiesten en publiek vroeger al tevreden waren met kleine stellingen met een doek, zijn de podia van tegenwoordig echte constructies geworden. Onderstaande foto’s illustreren de vooruitgang van de Main Stage van Rock Werchter.
Veiligheid op onze festivals is ook duur
De laatste jaren wordt er flink geïnvesteerd in veiligheid. Met de Mojo Barriers worden veiligheidsgangen gebouwd uit een stevige constructie die het veiligheidsmensen en de hulporganisaties toelaat om in het publiek eventuele evacuaties of interventies uit te voeren. Elk jaar moet er meer en meer werk gestoken worden in evacuatie en nooduitgangen.
Camerabewaking en politie tijdens het festival is dan ook een gigantische kost. Festivalterreinen worden nu ook heel het jaar door permanent onderhouden en gekeurd door brandweerkorpsen. Om de zoveel maanden worden er zelfs boomdokters ingeschakeld zodat zieke bomen er dan, altijd met de nodige vergunning, onverbiddelijk uitgaan. Het thema gehoorschade is de laatste jaren ook niet meer weg te denken. Met de aanslagen op concerten in het achterhoofd, heeft veiligheid natuurlijk geen prijs.
Binnenland vs Buitenland
Niet alleen de festivals in Werchter ontsnappen niet aan de internationale trend van stijgende ticketprijzen,. Andere Belgische festivals moeten helaas het voorbeeld volgen. De stijgingspercentages spreken voor zich, waar een combiticket soms in prijs verdubbeld per decennia. Dat is veel sneller dan de consumptieprijsindex.
De internationalisering van het festivalcircuit met snel groeiende zomerfestivals in Noord-Amerika, Zuid Amerika, Azië en Zuid-Europa, zorgt elk jaar voor een intensere competitie tussen de organisatoren. Managers van bands kunnen hier perfect de wet van vraag en aanbod laten spelen. Festivals blijven ook als paddenstoelen uit de grond schieten ook in de buurt van de Lage Landen.
