We keken er al een hele tijd naar uit, de aftrap van de Lokerse Feesten 2017! Vrijdagavond mochten we ons opmaken voor Equal Idiots, Millionaire, Black Box Revelation en als kers op de taart Pixies.
De jonkies van Equal Idiots mochten de spits afbijten en de Grote Kaai wakker schudden. De twee onvermoeibare brokken energie, waarbij we graag de vergelijking maken met The Hives, konden het publiek aardig opwarmen met hun garagerock. De ruigere versie van Ça Plane Pour Moi kreeg de aanwezigen al volledig mee en bij P-P-P-P-P-P Put My Head In The Ground gingen de eerste Lokerse voetjes al van de grond.
Tijd voor de Belgische reünie van 2017: Millionaire! Tim Vanhamel had er duidelijk zin in en Lokeren kon de portie rauwe rock wel smaken. Lekker psychedelisch, lekker strak, lekker gek… Het optreden verveelde niet, al zaten er enkele breekpunten in de set. Al moest het beste van Tim Vanhamel nog komen….
Vrijdag 4 augustus, 21u45, toen begon de grote veroveringstocht van publiekslievelingen Black Box Revelation. Het werd een ijzersterke set, waarin de band teruggreep naar materiaal uit de eerste 2 albums.
Ok, Jan is dan wel geen fan van die ‘vuile Lokerse paardenworsten’, maar War Horse kon iedereen wel smaken. Om iedereen helemaal in te pakken trakteerde BBR ons op Sleep While Moving, gevolgd door Neil Young’s Heart Of Gold. Tot slot trok Jan Paternoster ook Tim Vanhamel mee op het podium voor een rauw solo-momentje. Sterk, ijzersterk! Lokeren genoot van haar chouchous.
Eindelijk was het zo ver, de legendarische band Pixies mocht de eerste dag van de Lokerse Feesten afsluiten. De wervelwind raasde door Lokeren, het concert dat anderhalf uur duurde leek in een half uurtje voorbij te gaan. Hierdoor leek het soms dat de band op automatische piloot speelden, maar dat kon de talrijke aanwezige fans niet deren. Eén ding is zeker, we kunnen steeds tellen op de schreeuwerige stem van Francis Black en het feit dat hij geen woord zegt tegen het publiek.
Al vroeg in de set zat Wave of Mutilation verstopt. Debaser, Where Is My Mind, Monkey Gone To Heaven en andere klassiekers ontbraken niet. Bij de slotsong Into The White, draaiden de rookmachines overuren en ontstond er een immense rookwolk waardoor we de band haast niet meer zagen. De Pixies verdwenen, maar de duisternis bleef nog even hangen.
