Naar jaarlijkse gewoonte openen we de festivalzomer met Pinkpop. Dit jaar had Pinkpop er wat extra centjes tegenaan gesmeten om er een onvergetelijke 45e editie van te maken. De verwachtingen waren dus zeer hoog. De line-up beloofde veel goeds en dus is het tijd voor een korte terugblik.
Op dag 1 stond meteen de grootste headliner van het hele Pinkpop-festival. Grootste band ter wereld of niet, Mick Jagger, Keith Richards, Ron Wood en Charlie Watts hebben op Pinkpop bewezen dat er na 50 jaar nog geen sleet op zit en dat ze niet moeten onderdoen op het podium voor de jongere generaties. Na een hele dag bejaardengrappen en grollen bewijzen de oudjes van The Rolling Stones dat ouder worden niet per se meteen aftakelen is. We kunnen nu alvast uitkijken naar TW Classic.
Maar laten we ook zeker niet het optreden van The Scene vergeten. Een beladen optreden vol met dubbele emoties, zowel het voor publiek als voor zanger Thé Lau zelf. Hij nam prachtig afscheid van zijn publiek en dat nemen ze hem nooit meer af.
Op zondag stond er een nieuwe generatie van liveacts klaar zoals Arctic Monkeys, The Kooks en Editors. Stuk voor stuk bands die de laatste jaren zijn uitgegroeid tot toppers. Al hadden we die dag natuurlijk ook nog legendarische frontman Robert Plant van Led Zeppelin en het geweld van Limp Bizkit.
Jan Smeets bood op deze tropische editie ook voldoende ruimte aan acts die nog een mooie toekomst voor zich hebben liggen. Groepen als Rudimental, Portugal.The Man en Ed Sheeran.
Arctic Monkeys was dan weer gedurfde, maar geslaagde afsluiter voor de tweede festivaldag van Pinkpop.
Maandag hebben dan weer heel wat festivalgangers teruggedacht aan de verschrikkelijke taferelen op Pukkelpop 2011. Nochtans communiceerde Jan Smeets maandagmiddag nog dat hij alle voorspellingen over noodweer veel te paniekerig vond. Maar plots om 20u verschenen op alle lichtkranten rode letters met de boodschap dat er onweer op komst was en dat toeschouwers gehurkt op de grond moesten gaan zitten.
De sfeer sloeg meteen om, maar al bij al viel het allemaal mee. Geen gewonden en amper incidenten. Het publiek bleef vooral heel kalm en liet de buien over zich heen gaan. Het optreden van Arcade Fire viel helaas letterlijk en figuurlijk in het water. Maar met de woorden “Don’t worry, it’s not gonna start raining till we’re done playing, it’s in our rider” hebben ze er toch een korte en toch magische set van gemaakt.
Afsluiter van dienst was dit jaar Metallica. Door het onweer begonnen ze een uur later dan gepland. Diegene die zijn gebleven genoten, met op de achtergrond nog wat flitsen in de hemel, een mooie afsluiter van Pukkelpop 2014.
En voor wie geen geduld heeft voor de komende festivals, kan hier nog veel meer terug bekijken van Pinkpop 2014.
